Functionele freeze - van vastzitten in jezelf naar geïnspireerde actie
Na een aantal dagen op rij heb ik ook deze dag grotendeels in functionele freeze doorgebracht. Besluiteloos over what’s next. Angst voor het onbekende. Wat is de beste keuze? Of beter nu helemaal geen keuzes maken en alles even laten? Of ben ik dan straks te laat met m’n besluit? Yep, over-analyseren en piekeren. Dan zeg ik wijselijk tegen mezelf: “gewoon vertrouwen hebben” plus nog een paar mentale trucjes, en… tja, ik blijf vastzitten. Dan maar oneindig scrollen en gedachteloos chips eten.
Wat ervaar je nou eigenlijk?
Het valt me op dat het me niet duidelijk is wat ik op zo’n freeze moment ervaar en waar ik behoefte aan heb. Een volledige verdoving eigenlijk. En als ik mijn behoefte dénk te weten gaslight ik mezelf dat dat niet kan of niet mag. Mezelf tijd en rust geven? Welnee, want ik moet x en y! Het gevoel van alsof iemand je gaat straffen als je niets doet en de tijd laat doortikken. Of dat er onvermijdelijke negatieve consequenties zijn als je een stap links of rechts zet.
Ja, gewoon echt vastzitten in jezelf.
The only way is through
Op een gegeven moment kwam ik op een punt van: oké, trucjes werken schijnbaar niet. Laat ik dan maar vastzitten. Een soort van acceptatiefase. Ik probeerde nogmaals mijn gevoel te identificeren en besloot dat mijn ervaring klopt, want, again, wat kunnen we onszelf voor de gek houden. Dat we iets niet of totaal anders zouden moeten voelen. ‘Dat gevoel is een beetje te raar!’ ‘Dat kan niet kloppen!’ ‘Ik overdrijf!’
In deze freeze stand voelde ik – naast een hele hoop verwarring – een beklemmend gevoel in mijn onderbenen, kuiten en voeten. Symbolisch, en haast letterlijk, van niet vooruit kunnen.
Functionele freeze = vervelend, maar stiekem best vertrouwd?
Na een paar dagen in dit freeze gevoel begin ik me inmiddels af te vragen: niet om het één of ander, maar wil een deel van mij soms in deze modus verblijven? Biedt het me iets? Ja, het geeft een gevoel van veiligheid. Zo van: ‘Ik kan nu niet zoveel, ik weet immers niet wat ik moet doen.’ Enerzijds kan het inderdaad helpen om even de boel de boel te laten – meevaren met de stroom des levens. Mogelijk dienen zich vanzelf nieuwe kansen aan. Anderzijds is het soms tijd om een stap voorwaarts te zetten. Dit is iets wat jij en ik zelf mogen gaan aanvoelen. In het volgende deel van deze publicatie deel ik mijn inzichten over hoe ik uit deze functionele freeze ben gekomen.
Eigenaarschap nemen over je leven
Onderzoeken welke actie bij jou – en mij – past is misschien wel de belangrijkste uitdaging die schuilt achter functionele freeze: hoe wil je het zelf? Welke stap wil je zetten? Of is het nu tijd om even niets te doen? Eigenaarschap terugnemen over je leven.
Verantwoordelijkheid nemen over je leven is in zulke situaties best spannend. ‘Geruststellend’ om de focus op anderen of externe dingen te leggen, en zelf ‘lekker’ weg te kruipen. Toch ontkom je er niet aan om het roer in eigen handen te nemen. Ook als je het stuur denkbeeldig aan iets of iemand anders overdraagt is dat nog steeds jouw autonome keuze. You can’t escape reality.
Wat is jóuw weg?
Door periodes van onzekerheid gaan en stappen zetten in het onbekende is net als tasten in het duister. Hoe spannend ook, sla deze fase niet over. Sta open voor nieuwe manieren. Of boor nieuwe wegen aan – als de tijd rijp is. Wie zegt dat die vrijheid er niet is? Dingen doen zoals ‘iedereen altijd doet’. Wie zegt dat dat moet? Ja right, dat is de algemene maatschappelijke verwachting. Toch begin ik steeds meer te geloven dat de sky echt de limit is. Als in: alles wat ten diepste bij jou past, dat is voor jou beschikbaar. Wat betekent dat voor de keuzes in jouw en mijn leven? Je mag jóuw weg gaan bepalen en bewandelen. En ja, dat is soms trial and error.
Leven vanuit geïnspireerde actie
Angst transformeren naar vertrouwen. Daar ligt volgens mij de sleutel voor geïnspireerde actie. Keuzes maken vanuit vertrouwen sluiten namelijk aan op wie jij werkelijk bent en hebben daarmee fundament. Op dat punt wil je zijn. En dat zit in je, geloof dat maar. Het zijn de mentale distortions die het blurry en verwarrend maken in je hoofd. Geloof dat je diep van binnen wéét welke stap voor jou de juiste is, want dat is namelijk ook zo! Het is vertrouwen. Vertrouwen in jezelf. Dat jij weet welke keuze juist voor jou is. Het ‘probleem’ achter functionele freeze is wat mij betreft: je bent vergeten dat je op jezelf kunt vertrouwen. Of je durft dat niet. De antwoorden zitten in jou. Daar is geen diepte-analyse of kansberekening voor nodig. Natuurlijk, voel je de behoefte aan meer informatie? Go for it! Maar voel je dat je het ergens al weet? Ga daar dan ook voor!
Conlusie - kijk naar binnen & trust the process
Uit functionele freeze komen en wandelen vanuit geïnspireerde actie is een proces. Je zal mogelijk – net als ik – niet onmiddellijk het antwoord bewust weten. Maar toch zit het in je, niet buiten je. Leg daarom de focus op je binnenste. Het externe probleem waar je momenteel mee struggled is terug te brengen naar een intern probleem: je bent vergeten dat je op jezelf kunt vertrouwen. Of je durft dat niet. Maar de uitnodiging is daar: waag je de stap naar binnen?
Resoneren deze woorden bij je, en wil je reageren? Laat een reactie achter op deze Instagram Reel.
Hi, ik ben Julia - het gezicht achter deze publicatie
Voel je na het lezen van deze publicatie de behoefte om met jezelf aan de slag te gaan, maar vind je het lastig om dit helemaal zelf te doen? Ontvang op laagdrempelige wijze hulp door mij als penvriendin in te schakelen. Daarbij duik ik dieper in jouw situatie en ontvang je een persoonlijke digitale brief. Aarzel niet en schrijf mij waarin je vastloopt.